W sercu Dolomitów, w Mezzocorona, znajduje się Winiarnia. Jest ona wyposażona w najlepsze technologie i sprzęt do produkcji wysokiej jakości szampana. Tu znajduje się ponad 8 milionów butelek szampana Rotari Talento, które dojrzewają, aby oddać w pełni wszystkie aromaty i charakterystyczne zapachy. Architektura kantyny jest doskonale wbudowana w otaczające środowisko i obejmuje w swoim charakterystycznym dachem “o kształcie fali”. Osoby pragnące zwiedzić winiarnię i fascynującą sztukę produkcji szampana metodą klasyczną są tu mile widziane.
Zaczyna się nowy tydzień. Na dobry początek proponuję posłuchać piosenki “Cuore matto” (Zwariowane serce). Wkrótce będzie maj – miesiąc zakochanych.Ta piosenka mówi o sercu, które wciąż jest pełne miłości do dziewczyny, która odeszła. Jaka jest twoja ulubiona piosenka włoska?
Chyba każdy wie, że słowo “bella” używa się w odniesieniu do ładnej kobiety. Włosi mają zwyczaj używać tego określenia na co dzień. Często słyszy się: “Ciao bella”, “Ciao bello”. Oczywiście, nie ma to nic wspólnego z urodą. Kiedyś słyszałam jak dwóch brzydkich mężczyzn tak się pozdrawiało. A więc nie wpadsajcie w dumę drogie panie, jeśli będą wam mówić: “bella”. To tylko utarte powiedzenie. I może nic nie mieć wspólnego z prawdą. Ale trzeba przyznać, że owszem, jest miłe.
Wzruszyłam się wczoraj oglądając występ 47-letniej Susan Boyle z Wielkiej Brytanii. Dużo się mówi o niej także we Włoszech. Ogląda się film video z jej występem i płacze.
Tu, we Włoszech, zresztą jak i wszędzie przyzwyczajeni jesteśmy do tego, że piosenkarka musi wyglądać pięknie i być szczupła. Ta kobieta uznana za brzydkie kaczątko zamienia się w łabędź. Publiczność, która wcześniej się śmieje z niej po usłyszeniu anielskiego głosu bije brawa na stojąco. Czy coś zrozumieli?
To lekcja pokory i konieczności rewizji przekonań.
Proponuję popatrzeć na piękno tej niezwykłej włoskiej wyspy Capri - ulubionego miejsca podróży poślubnyych i westchnień zakochanych. Jakże można w takim otoczeniu nie powiedzieć dziewczynie: “Kocham Cię, kochanie moje”. Aż się samo prosi.
Udałam się dziś do baru, aby wypić kawę. Obejrzałam informator, o którym pisałam wczoraj. Doskonała kawa powinna mieć krem koloru orzechów laskowych, który jest kwintesencją nut kwiatów i owoców, winna posiadać aksamitny smak, a kwasowość i gorzkawość winny być odpowiednio zrównoważone.
Oczywiście, kawa może być przyrządzana na wiele sposobów. Któregoś dnia piłam Caffè dell’amore (kawa miłości). Przyrządza się ją z dodatkiem likieru orzechowego i bitej śmietany z pokruszonymi ciasteczkami “Amaretti”. Naprawdę smaczne.
Czujesz aromat kawy ekspresowej? Dla Włochów kawa jest pasją bez której nie mogą się obejść. Bar jest miejscem codziennego rytuału picia kawy, spotkań, pogawędek z przyjaciółmi i znajomymi, nawiązywania nowych znajomości. Codziennie wypija się około 70 milionów filiżanek kawy w barze. Takie dane podaje Narodowy Instytut Espresso Italiano, który jutro, w piątek, 17 kwietnia, promuje w całych Włoszech pierwszy Dzień Kawy Espresso (Espresso Italiano Day 2009). Do inicjatywy włączyło się 3.500 barów. W nich zostaną rozdane informatory opisujące charakterystyczne cechy certyfikowanej kawy espresso i rady na temat oceny profesjonalności barmana. Ciekawa inicjatywa. Jutro na pewno wybiorę się do baru.
Już ponad tydzień minął od tragicznego wydarzenia, jakim było trzęsienie ziemi w Abruzji. Około 300 osób straciło życie, prawie 50 000 bez domu. Ich mieszkaniem stał się namiot.
Straszna tragedia, która wstrąsnęła Włochami i światem. Szuka się odpowiedzialnych za konstrukcje domów. Ruszył mechanizm solidarności. Wiele instytucji i osób prywatnych włącza się w wielką akcję pomocy poszkodowanym. Np.Zrzeszenie Dentystów postanowiło dać bezpłatnie protezy osobom, które je utraciły wskutek tego zdarzenia. Ważne jest, aby nie pozostać obojętnym na los tych ludzi. Trzeba dużo empatii i zrozumienia. Wiadomo, że dając stajemy się lepsi.
Włoskie wina są znane i cenione na świecie. Dobre wino – jak wiadomo – potrzebuje odpowiedniej beczki. Rozmawiałam dziś z bednarzem wykonującym swój zawód od 30 lat. Powiedział mi, że ta profesja wymaga ogromnej pasji. Musi umieć rozróżnić rodzaje drewna, metody leżakowania, kupażu. Powinien dobrze znać metody konserwacji beczek. We Włoszech w tym zawodzie konkurencja jest dużo. Są osoby, które źle wykonują zawód uszkadzając na zawsze beczkę. Pan bottaio (bednarz) dodał, że osoby chcące pójść w jego ślady powinno cechować skłonność do poświęceń i trudu; trzeba kilka dni przebywać poza domem, bo prace naprawcze wykonuje się w winiarniach. Bednarz musi też znać wina, aby potrafić poradzić odpowiednie drewno dla wina. Trzeba się uczyć nowych rzeczy, ponieważ zmieniają się metody obróbki wina. Czy pijąc wino pomyśleliście o pracy bednarza? Przyznam, że rzadko. A przecież bez “dobrej” beczki nie ma dobrego wina.
Wczoraj w gruzach zrujnowanej trzęsieniem ziemi Abruzji uratowano 98-letnią babcię. Znajdując się przysypana gruzami robiła na drutach i wierzyła w to, że będzie żyła.
Pobudziło to mnie do refleksji. Jakże często załamujemy się pod byle jakim ciosem, upadamy duchem i rozpaczamy. Wprost trudno jest pojąć jak wielką siłę przetrwania miala ta staruszka. Wiara czyni cuda- mówią. I to jest prawdą. Ta kobieta jest tego dowodem.
